15 Mitów o Domach Pomocy Społecznej

Mit 1 - Posiłki na komendę

W DPS nie ma mowy o wydawaniu posiłków na komendę. Jest zupełnie odwrotnie, to mieszkaniec sam decyduje, kiedy co i gdzie będzie jadł. Posiłki wydawane są w dwugodzinnych przedziałach czasowych. Ponadto mieszkańcy  w  DPS-ie  mają  również  możliwość  samodzielnego przygotowania posiłków. Zgodnie  zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 sierpnia 2012r. w sprawie domów pomocy społecznej na terenie DPS-ów są czynne przez całą dobę kuchenki pomocnicze.  Jeżeli  chodzi  o  mieszkańców  niesamodzielnych  mają  oni zapewnione karmienie przez personel domu. 

Mit 2 - W DPS nie można posiadać zwierząt

Nie prawdą również jest, że W DPS-ach nie można mieć zwierząt. Przepisy nie zabraniają trzymania zwierząt w DPS-ach. To czy mieszkaniec może utrzymać zwierzę przy sobie zależy tylko od regulaminu domu, uzgodnień z sanepidem i zgody ewentualnych współlokatorów. Oczywiście zwierzęta muszą mieć opiekę codzienną oraz weterynaryjną. Poza tym, nie wolno im wchodzić min do pomieszczeń kuchennych.

Mit 3 - 1 Łazienka wspólna na piętrze

Wspomniane wcześniej rozporządzenie określa również standardy w zakresie warunków sanitarnych. Należy tu zwrócić uwagę iż, dla nowo powstających domów na pokój przypadają jedna toaleta oraz łazienka, w której wyposażeniu znajduje się wanna lub prysznic.

Mit 4- W DPS nie można pracować

Mieszkańcy  jeżeli,  pozwala  im  na  to  stan  zdrowia  mogą  podjąć zatrudnienie.  Dom  ma  realizować  działania  zmierzające  zgodnie  z rozporządzeniem do usamodzielniania mieszkańca i do pomocy w podjęciu pracy. 

W celu szerszego poznania celu i zakresu funkcjonować domów pomocy zachęcamy do zapoznania się z &5 Rozporządzenia 

Dom, niezależnie od typu, świadczy usługi:

1) w zakresie potrzeb bytowych, zapewniając:
  a) miejsce zamieszkania,
  b) wyżywienie,
  c) odzież i obuwie,
  d) utrzymanie czystości;
2) opiekuńcze, polegające na:
  a) udzielaniu pomocy w podstawowych czynnościach życiowych,
  b) pielęgnacji,
  c) niezbędnej pomocy w załatwianiu spraw osobistych;
3) wspomagające, polegające na:
  a) umożliwieniu udziału w terapii zajęciowej,
  b) podnoszeniu sprawności i aktywizowaniu mieszkańców domu, w tym w
zakresie komunikacji wspomagającej lub alternatywnej, w przypadku osób
z problemami w komunikacji werbalnej,
  c) umożliwieniu zaspokojenia potrzeb religijnych i kulturalnych,
  d) zapewnieniu warunków do rozwoju samorządności mieszkańców domu,
  e) stymulowaniu nawiązywania, utrzymywania i rozwijania kontaktu z
rodziną i społecznością lokalną,
  f) działaniu zmierzającym do usamodzielnienia mieszkańca domu,
w miarę jego możliwości,
  g) pomocy usamodzielniającemu się mieszkańcowi domu w
podjęciu pracy, szczególnie mającej charakter terapeutyczny, ​jeżeli mieszkaniec spełnia warunki do takiego usamodzielnienia,
  h) zapewnieniu bezpiecznego przechowywania środków pieniężnych i
przedmiotów wartościowych,
  i) finansowaniu mieszkańcowi domu nieposiadającemu własnego dochodu
wydatków na niezbędne przedmioty osobistego użytku, w kwocie
nieprzekracząjącej 30% zasiłku stałego, o którym mowa w art. 37 zasiłek
stały ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej,
zwanej dalej "ustawą",
  j) zapewnieniu przestrzegania praw mieszkańców domu oraz zapewnieniu
mieszkańcom dostępności do informacji o tych prawach,
  k) sprawnym wnoszeniu i załatwianiu skarg i wniosków mieszkańców
domu.

Mit 5 - W DPS tylko do końca życia

Osoba, która jest kierowana do domu pomocy społecznej, nie musi w nim przebywać na stałe. A nawet więcej to pobyt w domu ma przyczyniać się do poprawny funkcjonowania i usamodzielniania mieszkańca. Wobec tego
mieszkaniec, który w sposób prawidłowy funkcjonuje powinien otrzymać wsparcie w powrocie do środowiska.

Mit 6 - Decyduje o wszystkim personel

Nieprawda! Mieszkaniec ma zagwarantowane prawa podmiotowe w tym godne intymne traktowanie, prawo do zapewnienia osobistej wolności i poszanowania, prawo do dokonywania wyboru /art55 ustawy o pomocy społecznej pkt 2/. Respektowane są prawa i wolności obywatelskich gwarantowanych prze Konstytucję RP. 

Określone standardy domu określają również w sposób jasny wymogi w zakresie sprawowania opieki. W DPS respektowane są prawa i zdanie mieszkańca. Przy udziale mieszkańca opracowuje i realizuje się wraz pracownikami zespołu terapeutycznego jego Indywidualny Plan Wsparcia czy dokonuje wyboru pracownika pierwszego kontaktu. Mieszkańcy mają zapewnione warunki do rozwoju samorządności poprzez działanie chociażby Rady Mieszkańców, która działa w obszarze planowania i organizowania życia na terenie Domu

Mit 7 - DPS z daleka od rodziny i bliskich

Mieszkaniec jest kierowany do Domu w dogodnej dla siebie lokalizacji, przy utrzymaniu zasady jak najbliżej miejsca zamieszkania. /z art. 54 Ustawy o pomocy społecznej pkt 2/ 

To potencjalny przyszły mieszkaniec decyduje czy chce zostać w proponowanym miejscu. Tylko przypadku osób całkowicie ubezwłasnowolnionych taką decyzję podejmuje opiekun prawny.

Mit 8 - To tylko moloch, umieralnia i brzydki zapach.

Domy obecnie funkcjonujące są zróżnicowane i odpowiednio dostosowane do  stanu  zdrowia  i  charakteru  placówki.  Zgodnie  z  obecnym  stanem prawnym nie można tworzyć domów pomocy na więcej niż 100 osób. Może się wydawać, że to dużo, ale około stu osób zwykle zamieszkuje zaledwie w jednej klatce schodowej w bloku mieszkalnym. Dzięki podziałowi tej przestrzeni na mniejsze oddziały, terenom zielonym otaczającym domy, wydzieleniu oddzielnych świetlic, przestrzeni do spotkań z rodzinami nie odczuwa się tłoku czy dyskomfortu. DPS obecnie to rozbudowana oferta dla mieszkańca, rehabilitacja (w tym również ruchowa), terapia i zadbani mieszkańcy. To wszystko jest w XXI wieku koniecznym warunkiem aby dom mógł funkcjonować. Każdy działa zgodnie z wytycznymi i rozporządzeniami o DPS-ach i Ustawą o pomocy społecznej. 

Mit 9 - Tylko dla chorych

Dom  jest  miejscem  życia   dla  wielu  osób.  Generalnie  Domy  Pomocy Społecznej  są  przeznaczane  dla  osób,  które  wymagają  opieki całodobowej /Art. 54 pkt1 Ustawa o pomocy społecznej.

Ale mieszkańcami domu nie są tylko osoby leżące, które wymagają w głównej mierze opieki pielęgnacyjnej. Często są to osoby, które zwyczajnie potrzebują kontaktu z innymi ludźmi a towarzystwo z innymi osobami o podobnych  schorzeniach  powoduje  że  ktoś  nie  czuje  się  gorszy  i odosobniony.  To  w  takich  miejscach  buduje  się  często  na  nowo​ interpersonalne kontakty społeczne, celem obniżenia poczucia izolacji czy opuszczenia.

Mit 10 - Więzienie, z którego nie można wyjść

DPS to nie więzienie nie obowiązują tu żadne przepustki do wyjścia poza teren.  Każdy  mieszkaniec  może  samodzielnie  dom  opuszczać.  Jedynie ograniczenia występują w przypadku kiedy pojawia się zagrożenie życia lub utraty zdrowia mieszkańca domu, będącego osobą z zaburzeniami psychicznymi. Wówczas dyrektor domu lub kierownik może ograniczyć możliwość samodzielnego opuszczania przez  mieszkańca, ale tylko na podstawie  zaświadczenia  lekarza  wydanego  na  czas  oznaczony,  nie dłuższy  jednak  niż  6  miesięcy,  wskazującego  zasadność  takiego ograniczenia /Ustawa o pomocy społecznej art./52 pkt 2b, 2c/

Mit 11 - Pracownicy bez kompetencji

W Domach Pomocy Społecznej zatrudniany jest profesjonalny personel, po to  by  zapewnić  nienaganną  opiekę  i  wsparcie.  Każda  placówka  ma kreślony profil działania i odpowiednią ilość pracowników. Osoby które są zatrudniane   muszą   posiadać   odpowiednie   kwalifikacje i predyspozycje. W obecnych czasach żaden DPS nie pozwala sobie na niedogodności, jakie mogłyby wystąpić z powodu personelu. Obowiązujące standardy to również nieustanne podnoszenie kwalifikacji personelu. To dokształcanie   poprzez  uczestnictwo  w  kursach   czy  szkoleniach.  To również wymiana doświadczeń z innymi placówkami zarówno w kraju jak i zagranicą.

Mit 12 - To placówka bez wygód

Każdy DPS musi spełniać odpowiednie standardy i warunki dotyczące budynku jak i funkcjonowania. Cały dom i teren wokół jest przystosowany dla osób niepełnosprawnych, jest pozbawiony wszelkich barier architektonicznych, w budynkach piętrowych wymogiem jest zastosowanie windy. Wielkość pokoi jest dostosowana do ilości mieszkańców. Są pokoje gościnne, kąciki​wypoczynku, kaplica, sale terapii czy rehabilitacji, sale komputerowe. Budynek jest przygotowany i odpowiednio zabezpieczony w celu zapewnienia bezpieczeństwa jego lokatorom, wyposażony jest w system przyzywowy i p.poż, czy chociażby monitoring. W domu każdy pokój jest komfortowo umeblowany wyposażony w udogodnienia dla niepełnosprawnych. W każdym jest internet i telewizor.

Mit 13 - Pobyt bezpłatny

Temat finansowania pobytu w DPS jak i innych placówkach pomocy społecznej budzi kontrowersje.

Obecnie pobyt w DPS jest odpłatny, ustalany w drodze decyzji. Odpłatność za pobyt w Domu ponosi sam mieszkaniec oraz członkowie jego rodziny. Dopiero w przypadku gdy nie są oni w stanie ponieść kosztów utrzymania pozostałą kwotę wnosi gmina (Art. 61. Ustawy o pomocy społecznej)

O tym jak wyglądają odpłatności w domach pomocy w krajach UE można przeczytać w artykule:

https://dziennikpolski24.pl/doplata-do-spokojnej-starosci/ar/3397329

Mit 14 - Nie mam wyjścia muszę zostać w tym i tylko tym DPS-ie

DPS pełni określone role, realizuje konkretne zadania czy funkcje. Dom zaspakaja konkretne potrzeby swoich mieszkańców. Wszystko realizuje w sposób    uregulowany    zgodnie    z    ustawą i rozporządzeniami. Każdy mieszkaniec niezadowolony z funkcjonowania domu ma prawo do jego zmiany lub opuszczenia.

Mit 15 - Nuda i nic się nie dzieje

Mieszkańcy Domów Pomocy Społecznej nie mogą narzekać na nudę. Przez cały rok organizowane są przy udziale mieszkańców różne przedsięwzięcia. To mieszkańcy są pomysłodawcami jak i organizatorami wszelkich wydarzeń. Obchodzone są w domu różne uroczystości jak święta, czy inne wydarzenia kulturalno-edukacyjne. Jest również mnóstwo zajęć organizowanych poza terenem. Są to na przykład wyjścia do kina, teatru​czy współpracujących innych placówek. Często też na swoim terenie gości dzieci i młodzież z występami artystycznymi, czy inne ośrodki współpracujące.